|
Z inicjatywą budowy kościoła wyszedł jako pierwszy
ks. Stanisław Streich. Przewodniczył on
Komitetowi Budowy Kościoła z wielkim zaangażowaniem
i wytrwałością usuwał wszelkie problemy, załatwiał wiele
żmudnych i trudnych spraw.
1 października 1935 r.
po oddaniu do użytku bocznej nawy, w Poznaniu
został wydany akt, na mocy którego oficjalnie powstała
parafia. Od tego czasu jeszcze prężniej powstawała budowa
i prace wykończeniowe.
Ks. Streich został zastrzelony
na mszy św.
27 lutego 1938 r. Zwłoki jego
pochowano uroczyście przy udziale 20 000 osób
przy kościele.
Osieroconą parafię objął
1 kwietnia 1938 r. ks. Ludwik
Bielerzewski, dotychczasowy wikariusz parafii
św. Marcina w Poznaniu. Bardzo energicznie
zajął się on kontynuacją zamordowanego poprzednika.
Dzięki ofiarności wielu ludzi już wkrótce powstał bogato
urządzony dom parafialny, zainstalowany został dzwon
„Stanisław” – dar księży wielkopolskich, zaczął funkcjonować
kiosk przykościelny. Wybuch wojny i aresztowanie najpierw
proboszcza a następnie wikariusza ks. Brunona
Stachowskiego (zmarł 9 grudnia 1942 r.
w obozie w Dachau) życie parafii przestało istnieć
na około 4 lata. Podczas okupacji kościół został
zamieniony na magazyn materiałów sanitarnych.
22 stycznia 1945 r. pod wieczór niemiecka
artyleria ostrzelała ze Starołęki wieżę kościoła. Ślad
jednego pocisku można do dziś zauważyć po prawej
stronie dzwonnicy. Dwa dni później w podpalonym kościele
spłonęło wiele cennych rzeczy m.in. ołtarz główny,
konfesjonał, dębowe ławy, wyposażenie zakrystii.
Po wojnie przybył do Lubonia
ks. Teodor Nogala mianowany
29 kwietnia 1945 r.
proboszczem. Początkowo życie parafii skupiało się wokół
kaplicy urządzonej w salce domu parafialnego. Kapłan
napotykał na coraz to nowe problemy, wkrótce jednak,
pomału, niemal z gruzu wyłonił się nowy, tętniący
życiem kościół. 27 października 1946 r.
ks. Nogala poświęcił kościół, a następnego dnia
również nowy ołtarz Judy Tadeusza. 8 grudnia
umieszczono figurkę św. Antoniego, a następnie
św. Teresy (widoczne przy wejściu).
1 marca 1974 r. stanowisko
proboszcza objął
ks. Stefan Patryas.
Przystąpił on do zasadniczego dzieła, jakim było
gruntowne przebudowanie wystroju wnętrza kościoła. Nowy ołtarz
główny, to dzieło artysty Eugeniusza Olechowskiego.
Nastrój wnętrza wzmacniają piękne malowidła Bronisława
Matycha. Obraz „Miłosierdzia Bożego” na lewym ołtarzu
powstał w 1988 r. Na uwagę zasługuje również
nagrobek ks. Stanisława Streicha wzniesiony w 1983
r. według projektu Henryka Marcinkowskiego.
Od 4 VIII 1997 r.
proboszczem Parafii został ks. kanonik
mgr Karol Biniaś. Nowy ksiądz proboszcz
przy pomocy Parafian dokonał remontu plebanii
oraz wymalował świątynię na „Bożą Chwałę”.
W lutym 1998 r. w parafii uroczyście
obchodzono 60 – rocznicę tragicznej śmierci
ks. prob. Stanisława Streicha. Z tej
okazji ks. Biskup Marek Jędraszewski poświęcił
tablicę pamiątkową umieszczoną w kościele. Obchodom
towarzyszyła wystawa obrazująca życie i tragiczną śmierć
kapłana zamordowanego przez komunistę
w 1938 r.
W 2000 roku założono park wokół kościoła.
W roku 2002 kościół został otynkowany.
W 2004 roku otynkowano i wyremontowano Dom Parafialny.
W roku 2005 zmieniono dach na Kościele i
plebanii. | 
